Олоғаябыҙ әле яйлап ҡына...

Олоғаябыҙ яйлап-яйлап ҡына,

Тамғаларын һала Хаҡ тәғәлә

Берәмтекләп, һайлап-һайлап ҡына.

Толомдарҙың ҡуңыр тулҡынына

Уҡа булып сал сәс юлаҡлаған,

Һиҙҙермәйсә генә сырайҙарға

Ни арала һырҙар ҡунаҡлаған.

Күҙ өйрәнеп кенә олоғаябыҙ,

Тел әйләнмәй "ҡартлыҡ" тигән һүҙгә,

Ә һикерәм тиһәң - билдән ала,

Йүгерәйем тиһәң, теҙгә бөгә.

Үтмәҫләнә бара күҙ ҡоросо,

Дәңгелдәккә ҡала былбыл телдәр,

Ярай әле кинәт ҡартаймайбыҙ,

Ҡотто алыр ине күргән хәлдәр.

Ә былайға -һәүетемсә генә

Һиҙҙермәйсә йылдар һырҙар һала.

Бүләк бит ул ҡартлыҡ!

Ҡәҙерен бел!

Күпмеләргә ҡартлыҡ килмәй ҡала...

Гүзәл Ситдиҡова