

Беҙҙең йөрәктәр бер ҡасан да минең яратҡан ағайым Әбдеррахман Бикбирҙинды һағыныуҙан туҡтамаясаҡ. Кисә Уны үлгәндән һуң Георгий ордены менән бүләкләнеләр. Георгий ордены конкрет батырлыҡтары өсөн тапшырыла: уңышлы һөжүм, дошман техникаһын юҡ итеү, һөжүмде кире ҡағыу, дошманды әсирлеккә алыу, дошман байрағын алыу йәки яралы командирҙы ҡотҡарыу. Беҙ уның менән ғорурланабыҙ. Ул бер ҡасан да өмөтһөҙлөккә бирелмәгән, ҡыйыу, маҡсатҡа ынтылыусан һәм кешелекле була. Тик шундай кешеләр генә үҙ артынан отделение ла, рота ла алып бара ала. Уны бөтә ерҙә лә — тыныс тормошта ла, һуғышта ла хөрмәт итәләр. Ул 100-150 кешенән торған рота менән етәкселек итә һәм уларҙы өйрәтә. Уны тыңлайҙар һәм хөрмәт итәләр. Аллаһ уларҙың барыһын да ярлыҡаһын. Әбдеррахман иң ауыр шарттарҙа иҫән ҡала, контузияларҙан һәм яраларҙан һуң башҡалар аҡылдан яҙған саҡта кеше булып ҡала. Был уның йөрәгенең сафлығын, аҡылының асыҡлығын һәм яугирҙең ҡорос рухын күрһәтмәйме? Уның һүҙҙәренсә, һуғышта ул бер генә нәмә тураһында уйлаған: "Әсәй көтә! Өйгә ҡайтырға кәрәк! Әсәйем мине эҙләйәсәк, бирешергә ярамай!».
2024 йылдың октябрендә, яраланғандан һуң өйгә ҡайтҡас, ул беҙҙе ҡосаҡлап: "Алдан билдәләнгән нәмә булыр, өмөтһөҙлөккә бирелмәгеҙ!" һәм, артына ҡарамай, сығып китте. Уның рух көсө мине таң ҡалдыра. Дуҫтары әле лә уның дөрөҫ тәрбиәһе өсөн рәхмәт әйтә. Беҙ уның менән ғорурланабыҙ!
Фирҙәүес БИКБИРҘИНА.