Әйткән һүҙҙе кире алып булмай...

Әйткән һүҙҙе кире алып булмай,

Телеңде тый асыу килгәндә.

Меңдән бере тышҡа сыҡҡанда ла

Башҡалары ҡалһын күңелдә.

Асыу-ярһыу үтер, онотолор,

Аралар ҙа аҙаҡ яйланыр.

Кем яңлышҡан, кемдәр хаҡ булғанын

Тормош һиңә үҙе аңлатыр.

Яңғыҙ йәшәп була, уныһы хаҡ,

Матурлығы бармы тик уның?

Мин теләйем дуҫ-туғандар менән

Уҙһын тейеп тормош юлым.

Телемде лә тыям, күңелде лә,

Асыу килһә йотам эсемә.

Күңел ҡыйып, асыу-бысраҡ сәсеп

Ниндәй аҡыл һалам кешегә?

Кеше рәнйешенән бәхет табып

Йәшәүҙәрҙән һаҡла, Хоҙайым!

Әйткән һүҙҙе кире алып булмай,

Ваҡытында телде тыяйым...

Гөлнур ҠЫУАТОВА