Юлдаш Мусин

#Һаҡмар_конкурс 

Ҡәҙерле дуҫтар! А.Тажетдинов исемендәге ижади конкурсҡа килгән эштәрҙе һеҙҙең иғтибарға артабан да тәҡдим итәбеҙ.

Йәшлек дәрте менән һуғарылған, патриотик рухта булған был шиғырҙар авторы Юлдаш Мусин. 

Юлдаш әле Өфө фән һәм технологиялар университетының башҡорт филологияһы, шәрҡиәт һәм журналистикаһы факультетында белем ала. Йәш әҙипкә уңыштар теләйек! 

<Кәкүк>

Бер баҡсала сирен үҫә,
Унда кәкүк ултыра.
Бер туҡтамай көнөн-төнөн
Нимәнелер саҡыра.

Яңы тыуған бер балаға
Әсәһе ҡарап ята.
Шул баланың ҡарашында
Әсәгә һөйөү ята.

Беренсе һүҙ, тәүге аҙым,
Ихлас көлөп йүгереү.
Әсәһенең тырышлығы
"Балам" тиеп өлгөрөү.

Бер мәл һорау әсәһенә:
-Әсәй, нимә ул бәхет?
-Бәхет, балам, һау булыуы,
Әсәле булыу бәхет.

Илдәр әгәр татыу булһа,
Һуғыш булмау, шул бәхет.
Бала инде аптыранып
Әсәһенә ҡараны:

-Һуң бит әсәй, ауырыһам
Бөтөрәһең яраны.
Һуғыш булһа илдә әгәр
Туҡратыр бит батшаһы.

-Балаҡайым, үсеп етһәң
Барыһында аңларһың.
Был тормоштоң күҙҙәренә
Асыуланып ҡарарһың.

Атта сапһаң иң мөһиме
Ҡарама һин артыңа,
Атың һинең-ғүмер булһа
Артта ҡала саң ғына.

Ауырлыҡтар булып юлда,
Шунан килер еңеллек.
Барыһыла яҡшы була,
Әгәр булһа түҙемлек.

Тормошобоҙ тик сәскәләй,
Уны өҙһәң тиҙ һулый.
Намыҫыңды тапатма һин
Өҙөлгән сәскә булып.

Ғүмер үтте һиҙелмәй ҙә,
Әсә хәҙер йәш түгел.
Ваҡыт үтте күҙ асҡансы,
Ә малай-бала түгел.

Ҡара болот кеүек ерҙе
Ҡомһоҙ һуғыш ҡапланы.
Дошмандарҙың ҡоралдары
Йәшен кеүек шартланы.

Ер тетрәткес шартлатҡыстар,
Күкте ялҡын балҡытты,
Төндәр ҡара була тимә
Төндә, тимәк, таң атты.

Көндө уйнап ҡаршы алған
Аптыранды балалар.
Гөрләп халыҡ йәшәп ятҡан
Тигеҙләнде ҡалалар.

Китте һалдат һаубуллашып,
Әсә белмәҫ ҡайтмаҫын.
Көндә көтөр, төндәр үтер,
Белмәҫ улы ҡайтмаҫын.

Әсәһенең бер төшөнә
Керҙе бер нур-малайы.
Әсә йүг(е)реп ҡосаҡланы
Ихлас итеп йылмайҙы:

"Китмә, балам, китмә зинһар,
Ҡайтҡанһың бит һуғыштан,
Төш булһасы уянмайыҡ!"
Үкреп илай һағыштан.

Яугир ҡаты ҡулы менән
Әсәһенең йәштәрен,
Сикәһенән һыпрып алып
Күҙгә ҡарап өндәште:

-Әсәкәйем, ҡояш нурым,
Етәр, әсәй, илама.
Һин көт мине, мин ҡайтырмын,
Берәүгә лә ышанма.

Ләғнәт һуғыш тәнде алһа,
Тере ҡалыр күкрәгем.
Күкрәгемдә башҡорт ҡаны,
Әммә һуҡмай йөрәгем.

Ятты яугир һыуыҡ ергә,
Ятыр белмәй үлгәнен.
Белмәҫ улы, ауылында
Әсә йәшен түккәнен.

Бер мәл өйгә килде аҡ хат
"Һуғыштан ҡайтып килә".
Әсә ҡыуаныстан инде
Һикереп тороп китә!

Өйгә килде ир егеттәр
Индерәләр мәйетте...
Әсәһенә сабыр бирһен,
Күреп ҡалды кәфенде.

Булды аят, һәм яназа,
Туғандары ерләне.
Үҙ үҙенә ҡул һалырға
Әсә урын эҙләне.

Тик булманы, ваҡыт үтте,
Донъяла шатлыҡ, көлөү.
Әсәһенең йөрәгендә
Һамман да улын көтөү.

Ҡартлыҡ етте, тик бер үҙе.
Өйҙә уттар балҡымай.
Баҡсалағы сирендәрҙә
Кәкүк бүтән саҡырмай.

****