Үҙеңә бәхет теләп уҡый торған доға

«Бисмилләәһир-рахмәәнир-рахиим. 

Аллаһуммә ин күнтә кәтәбтә исмии шәкыййән фии диүәәниль-әшкыйәәи фәмхуһу үәктүб фии диүәәнис-сүгәдәә. Үә инкүнтә кәтәбтә исмии сәгиидән фии диүәәнис-сүгәдәәи фәсбүтһу фәиннәкә культә фии китәәбикәль-кәриим. Йәмхуллааһу мәә йәшәәү үәйүсбит үә гиндәһу уммуль-китәәб». 

Мәғәнәһе: 

«Шәфҡәтле һәм мәрхәмәтле Аллаһы исеме менән. Йә Аллаһым, әгәр мине бәхетһеҙ итеп, исемемде бәхетһеҙҙәр дәфтәренә яҙған булһаң, уны һөртөп юҡ итһәң ине һәм бәхетлеләр дәфтәренә яҙһаң ине. Әгәр мине бәхетлеләрҙән итеп, исемемде бәхетлеләр дәфтәренә яҙған булһаң, әлеге яҙыуҙы бер ҡасан да һөртөлмәй торған ит. Ысынбарлыҡта, һин Ҡөрьән кәримеңдә: «Аллаһы Тәғалә нимәне теләһә, ләүһулмәхфуздән шуны һөртөр, юҡ итер, теләгәнен иһә беркетер, юйылмаҫ итер»