ХИКМӘТЛЕ ҺҮҘҘӘР

Бер сауҙагәр мең динар аҡсаһын юғалта. - Был турала бер кемгә әйтә күрмә!- тип киҫәтә ул улын. - Әй, атайым,--тине улы,- ихтыярың, әлбиттә, мин бер кемгә лә әйтмәм. Әммә быны йәшереүҙән ни файҙа ла, сер итеп һаҡлауҙан ни фәтеүә? Шуны аңлатып бирһәң ине. - Бәлә ишәймәһен өсөн, улым, аҡса юғалтыу ҡайғыһына кешеләрҙең үсәүе лә өҫтәлмәһен өсөн,-тигән атаһы. Бәләләрҙең серен асһаң дошманыңа, Әйтер һүҙе булыр бары: “Бирһен Хоҙа!”

ХИКМӘТЛЕ ҺҮҘҘӘР