Төндә уянғанда уҡый торған доға

Төндә уянғанда уҡый торған доға

 
لَآ إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ .

 
 وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَسُبْحَانَ اللهِ وَلَآ إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَاللهُ أَكْبَرُ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ .

"Ләә иләәһә илләллааһү вәхдәһүү ләә шәриикә ләһ. Ләһүл-мүлкү вә ләһүл-хәмдү вә һүә галәә күлли шәй-ин кадиир. Вәл-хәмдү лилләәһ. Сүбхәәнәллааһи вә ләә иләәһә илләллааһү вәллааһү әкбәр вә ләә хәүлә вә ләә куввәтә илләә билләәһ".

(Аллаһтан башҡа илаһ юҡ. Уның дуҫы һәм оҡшаш булғаны ла юҡ. Милек — Уныҡы, Маҡтау ҙа — Уғалыр. Уның һәр нәмәгә көсө етә. Маҡтау — Уғалыр. Уны тәсбих итәм. Унан башҡа илаһ юҡ һәм Ул һәр нәмәнәнән бөйөктөр. Көс һәм ҡеүәт иғэйәһе Ул ғыналыр).

 
Пәйғәмбәребеҙ (с.ғ.в.) төндәрен уянған ваҡытта ошо доғаны ла уҡый торған булған:

لَآ إِلَهَ إِلَّآ أَنْتَ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ أَسْتَغْفِرُكَ لِذَنْبِى وَأَسْئَلُكَ رَحْمَتَكَ . اللَّهُمَّ زِدْنِى

 عِلْمًا وَلَا تُزِغْ قَلْبِى بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنىِ وَهَبْ لِى مِن لَّدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ

"Ләә иләәһә илләә әнтә сүбхәәнәк. Әллааһүммә әстәгьфирукә лизәнбии вә әс-әлүкә рахмәтәкә. Әллааһүммә зиднии гыйльмән вә ләә түзигъ кальбии бәгъдә из һәдәйтәнии вә һәблии мин ләдүнкә рахмәтән иннәкә әнтәл-вәһһәәбе".

(Аллаһым! Һинән башҡа илаһ юҡ. Һине тәсбих итәмен. Аллаһым! Гөнаһтарым өсөн Һинән мәғфирәт һорайым. Һинең рәхмәтеңде теләйем. Аллаһым! Ғилемемде арттыр, һиҙәйәткә ирештергәндән һуң күңелемде аҙаштырма. Үҙ тарафыңдан миңә мәрхәмәт ҡыл, сөнки Һин күп биреүсеһең.)