Эй ғүмерем, туҡтай күрмә берүк,

Эй ғүмерем, туҡтай күрмә берүк,
Һис кенә лә йәшәп туйманым.
Тәмеңде лә яңы ғына белдем,
Тулыһынса әле тойманым.

Әкренерәк зинһар, ҡыуалама,
Айҙарыңды еккән ат итеп.
Ай артынан йылғыр йылым үтә,
Ғүмеркәйем йомғаҡтарын һүтеп.

Баҡыйлыҡтан ҡалыр юлдар эҙләп,
Үткәрмәҫмен ғүм(е)рем заяға.
Күкрәк киреп бер йырлайһы ине,
Күтәрелеп бейек ҡаяға.

Туҡтай күрмә берүк ғүмеркәйем,
Өҙә күрмә тартып йомғағым.
Төйнәй-төйнәй килдем ошоғаса,
Әммә һис тә йәшәп туйманым.

Был донъяла эшем бик күп әле,
Тиҙ арала түгел бөтөрҙәй.
Ирешмәнем әле маҡсатыма,
Нөктә түгел, ҡуйҙым өтөрҙәр.
"Тегендә" лә бәлки кәрәкмендер,
Кәрәк булһам әле , көтөрҙәр...

Гөлиә Азаматова-Мукминова.

Фото интернеттан.