Эшең күп булһын, күҙгә күренмәһен

Бороооон заманда бер бабай юлда китеп барғанда бер егеттең матур итеп тороп балта һаплап ултырғанын күргән дә һораған: "Эшкә кем өйрәтте, улым?" - тигән. Егет: "Атайым өйрәтте"- тигән. Шунан бабай уға "Эй, тәүфиҡлы балаһың, эшең аҙ булһын, күҙгә күренеп барһын" - тигән дә ары киткән.
Бара торғас йөн иләп ултырған ҡыҙҙы осратҡан да "Ҡыҙым, кем эшкә өйрәтте?"- тип һораған. Теге ҡыҙ арҡыс-торҡос итеп "Үҙем өйрәндем, юлыңда бул"- тип яуап биргән. Бабай уға "Эшең күүүп булһын, күҙгә күренмәһен" - тигән дә китеп барған.

Ысын, уйлап ҡараһаң, ирҙәр бер-ике эш эшләй, күҙгә күренеп тора. Ҡатындар иртәнән алып ятып киткәнсе эшләйҙәр ҙә эшләйҙәр, күҙгә күренгән бер эш юҡ.